Prema najnovijim istraživanjima, Sjedinjene Američke Države ne podstiču matematički talentovane dječake i djevojčice jednako, naročito one najdarovitije. Djevojčice koje imaju uspjeha u tom području su skoro uvijek imigranti ili kćerke imigranata iz zemalja gdje se matematika više vrednuje.

Proučavanje sugeriše da djevojke koje su izuzetno nadarene za matematiku nisu prepoznate kao takve u Americi. Glavni razlog, prema toj studiji, jeste što američka kultura ne vrednuje visoko talenat za matematiku i time obeshrabruje djevojke i dječake, koje su odlične u tom predmetu. Studija je objavljena  petak u Zabilješkama Američkog udruženja matematičara.

"Mi živimo u kulturi koja govori djevojkama da ne trebaju učiti matematiku, da samo azijati i čudaci znaju matematiku," kaže vodeći autor te studije Janet E. Mertz, profesor onkologije sa Univerziteta Viskonsin, čiji sin je pobjednik najvećeg svjetskog takmičenja u matematici. "Djeca u visokoj školi, gdje su socijalni kontakti zaista važni, misle 'ako nisam azijat ili čudak, bolje da nisam član tima matematičara'. Djeca se sama isključuju. Iz socijalnih razloga ona niti ne pokušavaju."

Mnoge studije proučavaju i vode debate o polnim razlikama i matematici, ali rijetko na rezultatima testova u Americi, tzv. SAT i drugim standardnim testovima, kaže dr Janet i potvrđuju mnogi matematičari. Međutim, ti testovi nikada ne mjere vrhunsku kreativnost, sposobnost uvida i vještine rezonovanja potrebne da bi se rješio matematički problem na višem nivou, kaže dr Janet i drugi.

Nove studije prvo bi trebalo da ispitaju podatke iz najtežih matematičkih takmičenja za mlade, uključujući SAD i Međunarodnu matematičku olimpijadu za učenike viših škola. Za pobjednike tih takmičenja, Majkl Felbse matematike, postizanje 800 poena iz matematike na SAT je rutinska stvar. Studija pokazuje da su mnogi učenici iz SAD-a u tim takmičenjima djeca imigranata iz zemalja gdje se znanja iz matematike više cjene i matematički talenat je stvar široke brige, teškog rada i upornosti.

Međunarodna olimpijada, koja je počela u Rumuniji 1959, smatra se najtežim svjetskim takmičenjem u matematici za učenike viših razreda srednjih škola. Oko 500 učenika iz više od 95 zemalja se takmiči svake godine, sa učesnicima koji rješavaju 6 problema tokom 9 časova. (Zadatak 5 sa testa iz 1996. je čuveno težak, sa samo 6 učenika među njih nekoliko  hiljada koji su bili u stanju da ga riješe kompletno.)

SAD se takmiči na Olimpijadi od 1974. Njen šestočlani tim bira se godinama od najboljih takmičara i trenira intenzivno tokom ljetnih matematičkih kampova.

Jedan dvostruki nosilac zlatne olimpijske medalje, 22-godišnji Danijel M. Kejn, sada diplomirani student Harvarda, sin je dr Janet, a njen muž Džonatan M. Kejn je profesor matematike i kompjuterskih nauka na Univerzitetu Viskonsin i koautor ove studije. Druga dva koautora su Džozef A. Galijan, profesor matematike na Univerzitetu Minesota i predsjednik Udruženja matematičara Amerike, i Titu Andresku, profesor matematičkog obrazovanja Univerziteta Teksas u Dalasu i budući lider SAD olimpijskog tima.

Svi članovi SAD tima su dječaci od 1998. kada je 16-godišnja Melani Vud, vođa navijačica, urednik učeničkih novina i matematički čudak iz javne više škole u Indijanapolisa, predvodila tim. Osvojila je srebrenu medalju,  izgubivši zlato za samo jedan poen. Od tada, dve djevojke, Alison Miler iz gornjeg Njujorka, i Šeri Gong čiji roditelji su emigrirali u SAD iz Kine, sastavile su SAD tim (obe su osvojile zlato).

Poređenja radi, relativno mala Bugarska je poslala 21 djevojku na takmičenja od 1959 (šest od 1988.). Od 1974. su visoko rangirani Bugari, Istočni Njemci i Sovjeti u Međunarodnoj olimpijadi uključivali 9, 10 i 13 djevojaka redom. "Ono što je većini ovakvih zemalja zajedničko," kaže studija, "su rigorozni nacionalni matematički programi zajedno sa kulturom i obrazovnim sistemima koji ih vrednuju, ohrabruju i podržavaju učenika nadarenih za matematiku."

Gospođa Vud sada ima 27 godina i završava svoj matematički doktorat na Univerzitetu Prinston. "Ima jedna predrasuda u ovoj zemlji da je matematika zaista teška i strašna i da su ljudi koji je poznaju čudni," kaže ona na telefonskom intervjuu. "Ona je posebno teška za djevojke, naročito u godinama kada počinju takmičenja. Ako pogledate po školama, često su to grupe čudaka dječaka. To je ta slika da treba biti čudak dječak da bi bio u matematici. To je jednim djelom socijalno neprihvatljivo za dječake, ali stvari tako stoje." ...

By SARA RIMER: The New York Times